Noticias

   
 

 

Esta página se actualiza periodicamente con las noticias relacionadas con el Certame Literario de Piñor.

Te recomendamos que visites esta sección si quieres estar puntualmente informado.

 
Presentación Presentacion
Escuela de Música
Banda de Música
Charanga dos Escachapeitos
Majorettes de Ourense
Corales
Rondallas
Bandas y Grupos De Gaitas
Otros Grupos
Noticias
Galería de Fotos
Consultar actuaciones
Descargas
Enlaces
 
Relatos premiados no XXII Certame literario de Piñor (2017)
Relatos premiados no XXII Certame literario de Piñor (2017)
 Continua

Relatos premiados - XXI Certame Literario de Piñor
Relatos premiados no XXI Certame Literario de Piñor Asociación Cultural Música e Cultura de Galicia
 Continua

BASES DO XXI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR
BASES DO XXI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR A asociación Música e Cultura de Galicia convoca o XXI Certame Literario de Piñor na especialidade de narracións breves. 1.- Establécense dúas categorías: A para participantes maiores de idade e B para participantes menores de idade. Outorgaranse catro premios: -1º da categoría A: diploma, obsequio conmemorativo e 100 €. -2º da categoría A: diploma, obsequio conmemorativo e 70 € -1º da categoría B: diploma, obsequio conmemorativo e 70 € -2º da categoría B: diploma, obsequio conmemorativo e 60 € Para recibiren os seus galardóns, os gañadores deberán comparecer
 Continua

DERROTAS NOS ADENTROS

DERROTAS NOS ADENTROS

(Accésit na categoría A –participantes maiores de idade-. Ano 2011)

Miña nai contaba que de pequena eu acostumaba a preguntarlle: ¿Hoxe xa é mañá?

Hai días nos que esa pregunta que eu facía de nena non ten nada de raro. Todo o contrario. Paréceme unha pregunta do máis sensata. Porque hai veces, nas que ó espertar pola mañá non sei se é hoxe, ou aínda é onte.

Porque en mañás como esas, nas que paso a noite en vela, dando voltas, espertando a cada intre sen saber se o que estou vivindo é realidade ou é un soño, e porque teño pesadelos nos que se repite o verdadeiro pesadelo, que acostuma a ser malleira que o

 Continua

QUEN MAL ANDA

QUEN MAL ANDA

(2º Premio na categoría B –participantes de 15 a 17 anos-. Ano 2011).

Unha vez, a un rapaz metérono nun centro de menores polo seu mal comportamento na casa, xa que lle pegaba aos seus irmáns e a súa nai falou cos responsables de Menores e estes dixéronlle que ían tomar medidas.

Ao cabo dun mes, os dos Servizos Sociais foron á casa do rapaz para falar. El berráballes:

-¡Deixádeme en paz! ¡Deixádeme! –pegaba golpes pola casa e os traballadores sociais dixéronlle:

 Continua

UNHA ROSA BRANCA

UNHA ROSA BRANCA

(1º premio da categoría B –participantes de 15 a 17 anos-. 2011)

El golpeouna. Ela caeu ao chan, pero non berrou. Facía moito tempo que xa non berraba. O seu corpo limitábase a caer e a quedar sobre o chan sen moverse ata que el ía a emborracharse a calquera bar durante horas. Quedaba quieta sobre o frío chan, chorando a súa propia desgraza sen atreverse a facer nada, a chamar a ninguén.

O primeiro año estivera ben. Todo era dozura e cariño.

Cando Erik naceu, foi a época máis feliz da súa vida. Pero todo cambiou.

Ao comezo, arrepentíase. Dicíalle que o sentía e que non o fixera a propósito. Pero nos

 Continua

A NENA QUE ROUBABA AS ESTRELAS

A NENA QUE ROUBABA AS ESTRELAS

(1º premio da categoría D –participantes ata 11 anos-. 2011)

1- CARLOTA

Carlota é una nena; non é alta, non é baixa, non é grosa, non é fraca…..pois cómo é Carlota?. Carlota ten o pelo marrón clariño e moi enredado. Os seus ollos son verdes, o seu nariz….pois…..pequeniño e recachado. A Carlota encántalle todo o que teña que ver cos experimentos, as apócemas….Só ten 11 anos, mais xa sabe o que quere e o que vai ser de maior: CIENTÍFICA. Cando algo se lle mete na testa é moi difícil que cambie de opinión.

Por aquel entonces Carlota quería algo para regalarlle á súa nai, mais non podería ser un

 Continua

IBRAHÍN

IBRAHÍN

(2 premio da categoría A –participantes maiores de idade-. 2011)

I

Eu son Ibrahín Samuel. Sendo aínda moi pequeno, a miña familia trasladouse a vivir a Canaán, onde meu pai abriu unha xastrería. Eran tempos difíciles. A pesar de que, entre os cananeos, había algúns moi presumidos que gastaban case todo o seu salario en roupa, a maioría soían ser moi descoidados coa súa imaxe; así pois, meu pai foi saíndo adiante como puido, procurando inculcarnos aos fillos a idea de que unha boa administración podía compensar a escaseza de ingresos.

Tiña eu xa vinte anos cando fun convidado á voda dun primo meu. A min nunca me gustaran as vodas e, ademais, non me encontraba nunha situación de meterme en gastos, pero os meus parentes insistiron tanto que, ao final, accedín.

Aquel era un día feliz na casa dos meus tíos. Toda a familia sorría: sorrían meus avós,

 Continua

NOVE ZAPATOS

NOVE ZAPATOS

(1º premio da categoría A –participantes maiores de idade-. 2011)

Par de Zapatos Primeiro

Desexo engaiolante. Antollo fuxidío de ter María Sarcogra. E a galantería que se manifesta en cada un dos seus pasos, no pasear camiños, no cementar pegadas. Tanta beleza. Coma a paleta do pintor do arco da vella que risca sucos no val das bolboretas, onde queira que vaian. 

É a maior habelencia xamais coñecida. O seu descubrimento pouco máis sería ca invención dun planeta perdido, cheo de cor e sombra, cheo de estilizada gracia e de novo, fuxidío antollo. María Sarcogra era o lume da plenitude engranitada no vidro sempre. E todos anhelaban ser coma ela. 

Paso por diante da súa casa e só sei, nada máis ca sorrir. 

...Que calen todos, que fagan silencio, que se escoiten os seus tacóns. 

Navegou vidas, soños e imposibles; conseguiuno todo e nada. Marcou na estiaxe da

 Continua

Galardoados no XX Certame Literario de Piñor: ACTA

Galardoados no XX Certame Literario de Piñor: ACTA

En San Lourenzo de Piñor, a 28 de maio de 2011, reunido o xurado cualificador do XX Certame Literario de Piñor, composto por Dª. Beatriz Lloves Sobrado, Dª. Beatriz Muñoz Osorio, Dª Iria Calviño García e D. Justo Calviño Cruz, acorda:

 Continua

INTENSO MES DE XUÑO NOS ESPERA

INTENSO MES DE XUÑO NOS ESPERA

Xa temos nas mans, o libro “Certame Literario de Piñor (1992-2010), editado pola nosa asociación coa colaboración da Deputación Provincial de Ourense. O volume contén o palmarés completo do noso certame e unha escolma de relatos gañadores (35 en total).
Farémo-la súa presentación nos vindeiros días.

Para o 5 de xuño, organizamos unha gala de exaltación das Letras e a Música de Galicia no Teatro Principal de Ourense; do 10 ó 12 de xuño, levaremos a cabo un curso de danza tradicional galega co prestixioso profesor internacional Tito Albán; e o 25 de xuño, faremos unha audición de alumnos da nosa escola de música no CEIP da Farixa. Nese mes actuaremos ademais en Porqueira, O Picouto, Bande, Padrenda e A Merca. Seguimos encantados facendo cultura, porque é o noso xeito de vivir e de comunicarnos. As parvadas, as agresións e as laretadas deixámolas para outros, que non teñen outra cousa de proveito que facer.

 Continua

UN RAIO NA NOITE

UN RAIO NA NOITE

(1º premio da categoría B –participantes de 16 a 19 anos-. 2002).

Unha porta, unha mesa, unha cadeira, un armario e un leito, si, un leito… Isto é nada máis era o entorno daquela figura humana, feminina, sinxela e de ollos tristes. Aquí era onde, a cotío, mataba as horas inertes Uxía, agardando a chegada do seu home, ó carón dun vello e pequeno transistor do que rapidamente se esfumaban as verbas, sen que ninguén lles prestase atención, coma se formasen parte doutro mundo polo que ninguén sentise interese. Nin ela mesma sabía por qué aturaba aquel barullo, mentres o que en

 Continua

BASES DO XX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

BASES DO XX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

As asociacións Música e Cultura de Galicia e Xoves Amigos do Concello, convocan o XX Certame Literario de Piñor na especialidade de narracións breves.

1.- Establécense catro categorías, premiándose os dous mellores relatos en cada unha delas.

-Categoría A para participantes maiores de idade.
-Categoría B para participantes de 15 a 17 anos .
-Categoría C para participantes de 12 a 14 anos.
-Categoría D para participantes ata 11 anos.

Cada premio constará

 Continua

CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

Hoxe púxose a andar, co apoio da Deputación de Ourense, un dos proxectos máis agardados na A. C. Música e Cultura de Galicia: a edición nun libro dunha ampla escolma dos relatos gañadores das 19 edicións celebradas do Certame Literario de Piñor, que organizamos dentro das Xornadas de Exaltación das Letras e a Música de Galicia. En poucos meses terémola nas mans. Estamos contentos.

 Continua

PONTEIRO

PONTEIRO

(1º premio na categoría A -participantes maiores de 18 anos-. Ano 2005)

A vida é o que pasa mentres estamos ocupados facendo outras cousas. (John Lennon).

A tódolos personaxes reais que aparecen neste relato, especialmente o meu ben querido amigo Alberte.

Capítulo I

¡Ah, Ponteiro! ¿Que queredes que vos conte sobre Ponteiro? Que é o pobo máis fermoso que vos poidades imaxinar. Ten serra, ten montaña e ten río. En Ponteiro no inverno vai frío e neva moito, como ten que ser; no verán vai calor, pero sen abafar, como ten que ser. Ponteiro é tranquilo, retirado, lonxe e ó mesmo tempo preto do estrés da cidade. ¿Que vou dicir eu? Ponteiro é o pobo onde nacín e me criei, o pobo de meus avós e de meus

 Continua

SONIA, CHAMÁBASE SONIA.

SONIA, CHAMÁBASE SONIA.

(2º premio da categoría A -participantes maiores de 18 anos-. Ano 2006)

Saíu da casa dando un portazo; aquilo non era unha novidade, sempre era igual: berros, prantos, reproches, saloucos, insultos, voces… e por último aquel portazo, firme, sonoro, cortante e quizais doloroso tamén. Porén, aquela vez non fora igual. Xesús saíra levando na man unha maleta de considerables dimensións e detrás del, a porta volvérase a abrir. Tras ela apareceran dous cativos, agarrados da man e con cadanseu boneco. Xesús, tras abrir o cancelo que daba á rúa, xirouse para botar unha ollada á casa e decatouse da

 Continua

01:47

01:47

(1º premio na categoría B -participantes de 16 a 19 anos-. Ano 2004)

¿Que hora é?

Non, non me fagas esa pregunta porque hoxe non te escoito. Esta noite vai ser so para min e non terei que espertar dese soño profundo, desde do que non se volta. Gustaríame poder dicirlle algo a mamá antes de marchar, pero que…

¿Por que me abandonaches? ¿Por que te esqueciches de min? Aínda agora non podo entender porque nunca me axudaches, porque non escoitaches os meus berros silenciados debaixo da almofada. ¿É que non eran o suficientemente altos para que

 Continua

NON QUERO A TÚA COMPAIXÓN

NON QUERO A TÚA COMPAIXÓN

(1º premio na categoría B -participantes de 16 a 19 anos-. Ano 2003)

As miñas limitacións comezan alí onde comeza a túa compaixón.

¿Non o entendes?

A ti que estás mirando dende o exterior da gaiola e que me contemplas coma se fose unha especie en perigo de extinción, medio admirada, medio compadecida, só teño que dicirche que non quero a túa compaixón. A ti que procuras axudarme soamente para limpa-la túa conciencia manchada polos remordementos de pertencer a unha sociedade corrupta, quero dicirche que non necesito a túa misericordia. A ti que non sabes como reaccionar ó terme diante, que te sentes incómoda, e non sabes se moverte ou estar queda sen a penas atreverte a respirar, soamente dicirche que non preciso da túa

 Continua

SESIÓN CONTINUA

SESIÓN CONTINUA

(1º premio. Categoría A. Maiores de 18 anos. Ano 2007)

A todos eses nenos que agora ven o cine na televisión,
porque nunca terán para contar unha historia coma esta.

Eu tiña un libro da Enciclopedia Álvarez, un tren de paos de amieiro con rodiñas de remolacha e un tebeo que xa lera vinte veces coas aventuras de El guerrero del antifaz. Ía á misa os domingos e sabía sumar, restar, multiplicar e escribir poemas de amor. E dicir en francés oui. Tamén sabía obedecer, nadar, asubiar, subir ós carballos e poñerme colorado cando a tía María, que era avoa dunha princesa que se chamaba Carolina e tiña os meus mesmos anos, me dicía que era un neno moi guapo e que estudiaba moito. Xa se ve, tiña vergoña. Fe, esperanza e a caridade de darlle algún día catro mazás a un neno que unha vez tivo un pai, e unha nai que morreu afogada no Arnoia sen nin sequera deixarlle un retrato de recordo. Eu, sen embargo, aínda tiña avós, tíos, curmáns e demais familia, unha horta con repolos, un loro que sabía o meu nome, un gato que durmía

 Continua

O PAI DE AQUEL RAPAZ

O PAI DE AQUEL RAPAZ

(1º premio. Categoría A. Maiores de 18 anos. Ano 2006)

Ós que viviron a súa infancia naquela España do carallo,
Rañicas, famenta e miserable, imposible de olvidar.

Era a feira do quince na Ziralla. E como sempre que había feira os nenos non tiñamos escola pola tarde e pola mañá, saiamos dúas horas antes. Daquela as feiras eran festas ás que ía todo o mundo, mozos e vellos. Ían os rapaces. Por ir ata ían as vacas, os porcos e os cabalos. E o tío Nemesio, con sete caixas de quincalla ó lombo e outras tantas de facas e coitelos. Ían as polbeiras, os zapateiros, os tratantes e os ociosos. Había música e baile. Nas feiras da Ziralla uns mercaban fantasías e outros vendían ilusións. E en cada feira sempre estaba o mesmo home de barba branca que ofrecía en venda queixos e xamóns. E o que daba de balde a proba dun anaco de chourizo nun posto de moito adobío a carón da estrada principal. E tamén aquel que pedía esmola

 Continua

FOLERPAS DE NEVE NEGRA

FOLERPAS DE NEVE NEGRA

(2º premio. Categoría A. Maiores de 18 anos. Ano 2007)

Sen darse conta bateu contra o chan. Sentiu o sangue aloumiñándolle as meixelas, coxegueándolle a lingua. ¡Miúdo batacazo!

As vísceras cerebrais latexaban na cabeza, mentres a calor da febre lle engordaba as maltreitas fazulas. Levantouse paseniñamente tentando recupera-la virxindade do seu cerebro, e a cordura do seu maxín. ¡Todo lle saía mal! As festas da parroquia eran de alí a dous días e ela ben guapa que ía estar….

Entrou na casa e someteu ós seus dentes ó pracer relaxante dun doce baño de auga

 Continua

FOTOGRAFÍAS E HISTORIAS

FOTOGRAFÍAS E HISTORIAS

(1º premio. Categoría A -participantes mayores de 19 anos-. Ano 2000)

Bieito Sotelo, forxador de historias e prodixioso fabulista, rexentaba un pequeno establecemento de fotografía nun afastado recuncho dunha vila galega. Como o nome e a ubicación do seu negocio nada fan á verdade deste relato, silenciarei ámbalas dúas circunstancias. Si direi, en cambio, que foi nese reducido local onde Bieito, aínda neno, aprendeu do seu pai a alquimia da cor. E alí foi onde comprendeu, máis cedo que tarde, que unha imaxe non vale o que mil verbas.

Incansable lector de Pondal e Baroja en libros de prestado, nesas obras consumiu a súa infancia e boa parte da súa mocidade, albergando a secreta ambición de se converter

 Continua

O SUICIDIO DOS PAPAVENTOS

O SUICIDIO DOS PAPAVENTOS

(2º premio na categoría A. Maiores de 17 anos. Ano 2008)

As túnicas da miña alma treman no solpor fráxil. O mar bravo de Fisterra bate nos xeonllos das rochas, pétalos de margaridas murchos polas aldraxes recibidas. Conxugo en pasado os verbos da miña vida.

Os meus beizos lapidados sementan as últimas verbas no trono das tempas. Os dedos fráxiles tamborilean na mesa do baleiro, mentres a tolemia espelida latexa nos meus miolos. Suicidio. Morte. Pasadizo inescrutable entre o pasado e a eternidade infinita.

 Continua

HISTORIAS DA MIÑA XENTE

HISTORIAS DA MIÑA XENTE

(2º premio na categoría C -participantes de 12 a 15 anos-. Ano 1999)

Non hai moito tempo, nunha tarde escura e fría de inverno, a miña avoa contoume o pasado recente dun gran personaxe. A historia transcorrera faría uns trinta anos, pero eu non a coñecía.

“Polos anos sesenta, cando o “Black is Black” dos Bravos e o “Yellow submarine” dos Beatles soaban por todo o mundo, vivía nunha pequena aldea de Ourense, un mozo de trece anos, que tiña os cabelos escuros, a faciana alegre e morena e os ollos negros,

 Continua

ANDORIÑA EMIGRANTE

ANDORIÑA EMIGRANTE

(2º premio. Categoría A. De 17 e 30 anos. Ano 2009)

Chegara o día. Aquel día que durante meses fora apartando da súa atormentada mente, afastándoo, intentando alonxalo, desexando que xamais chegara, como desexa un preso condenado á pena de morte, arredar de si o día que vai pór fin á súa atormentada vida, cargada de maldades e accións ruíns.

Así o desexaba aquel pobre emigrante que agora se atopaba inmóbil, calado e pensativo

 Continua

ADRIÁN DUMAS

ADRIÁN DUMAS

(2º premio. Categoría B. De 12 e 16 anos. Ano 2009)

Era a súa primeira noite no correccional. Adrián estaba deitado; lembrando, lembrando o que o levara ata alí. Remexeu nos seus recordos e sinalou o 22 de abril como o día que comezou todo: foi o primeiro día de Hugo Ruíz no instituto.

Aquela mañá, Adrián saía da casa e viu o seu reflexo no espello. A persoa que viu non era Adrián, era Dumas: pantalóns de tea vaqueira, botas militares e chupa de coiro cubrían o seu escultural corpo; unhas lentes negras marcaban as súas rudas faccións ao mesmo tempo que ocultaban os fríos ollos azuis; o cabelo rapado permitía ver a tatuaxe dun dragón na caluga.

Dumas, así o coñecían no instituto, era o líder que os seus amigos precisaban. Ninguén

 Continua

A ÁRBORE DA VIDA

A ÁRBORE DA VIDA

(2º premio. Categoría B. De 16 e 19 anos. Ano 1998)

Capítulo I

Daquela eu vivía nun modesto pisiño no centro da vila. A ventá da miña habitación estaba orientada cara aquelo que botamos tanto de menos os da costa cando estamos no interior, o mar. Un mar que non sempre era o mesmo. Cada día ó saír o sol, asomábame á ventá e dependendo do estado do mar, así ía estar eu de ánimo. Por exemplo, os días que as bailadoras olas xogaban na claridade do mencer, producindo unha escuma branca que semellaba unha tona que cubría o mar, ese día eu ía andar ás toas, ese día

 Continua

UN CAN, UN RETRATO, UN HORIZONTE

UN CAN, UN RETRATO, UN HORIZONTE.

(2º premio. Categoría A. Maiores de 20 anos. Ano 2003)

O verán presentábase caloroso e seco. Arredor da casa murchábanse as plantas e a froita madura caía das árbores atraendo as moscas e as avésporas. Atrás quedaban os días nos que a familia se vira obrigada a levar unha vida monótona e aburrida por culpa da escaseza económica. O fillo aprobara unha oposición e a filla empezaba a traballar de modelo. Este ano poderían ir lonxe de vacacións, a un lugar onde a paisaxe e a gastronomía fosen diferentes ó xa coñecido.

Durante toda a noite o matrimonio preguntouse qué podían facer co avó. Era un home moi maior. A artrose impedíalle camiñar con soltura, o glaucoma escurecía a súa visión e a pena polo falecemento da súa dona invadiran o seu corazón. Non podían agardar que

 Continua

DENDE A SOMBRA

DENDE A SOMBRA

(2º premio. Categoría B. De 16 e 19 anos. Ano 2000)

Audrey Johnson. Inglaterra, 1907.

Volta ó cárcere. ¿Qué diría meu pai, se me vise convertida nunha presa sufraxista? ¿Qué diría toda a miña familia, tan inimiga de escándalos? Ben sei o que diría; que son unha muller insolente e estúpida, que quere reivindicar dereitos que non lle corresponden; que debería vivir decentemente, casada e coidando dun fogar e duns fillos.

A xente cre que as mulleres non temos espírito de loita, que non podemos gobernar un país, que só aspiramos a quedar relegadas ás tarefas domésticas e participar en cousas

 Continua

0:02

0:02

(1º Premio na categoría A –participantes maiores de 17 anos-. 2008)

Cando o portavoz de Estados Unidos presentouse ante mundo, aquel 30 de Marzo do 2025, informando con tristura de que daba comezo a Terceira Guerra Mundial, houbo moita xente que non se sorprendeu.

Dende a invasión a Iraq, a imaxe de Estados Unidos coma un país avarento e medorento foi aumentando cada vez máis, e centos de persoas ó longo do mundo tiñan ben claro que só era preciso un estímulo no lugar correcto para que a besta espertase, disposta a protexer o seu fráxil castelo polas armas, se era preciso.

Todo comezou cando, no ano 2011, tralo aumento da violencia en Oriente Medio e en

 Continua

O MOUCHO

O MOUCHO

(2º premio. Categoría C. De 16 a 19 anos. Ano 1997)

Era un vello solitario, de pucha moura; mans grandes, agarradas a un caxato; ollos perdidos entres as engurras, pero aínda brillantes pola retranca característica das nosas xentes. Sempre tiña unha historia ou unha hábil resposta na punta da lingua. Vivía nunha aldea do interior da provincia de Ourense; sen embargo fora mariñeiro. Aquelas grandes mans estaban afeitas a amañar as redes que se rompían nas longas xornadas de pesca. A súa pel ulía aínda a sal e a area. Os rapaces alcumábano Moucho, xa que só saía da casa pola noite. El dicía que o facía porque así imaxinaba que aínda estaba a

 Continua

O ENIGMA DE CHACARRA

O ENIGMA DE CHACARRA

(2º premio na categoría C –participantes de 10 a 13 anos-. Ano 2006)

Unha vez, no Barco de Valdeorras, unha rapaza de 15 anos, chamada Sandra, viu a un vello de falar amable, que logo de presentarse invitouna a un té. Manolo, era o seu nome, pero como a Sandra lle dixeran na casa que non aceptase nada de descoñecidos, díxolle que non. Ó día seguinte volvéronse atopar e falaron outro pouco. Así ocorreu durante tódolos días dunha semana. Cando houbo máis confianza, Sandra preguntoulle a Manolo cómo era que sempre andaba polo Malecón e o vello contestoulle:

 Continua

O SAXOFÓN E OS SETE BEMOLES

O SAXOFÓN E OS SETE BEMOLES

(1º premio na categoría C –participantes ata 11 anos. Ano 2009)

Érase unha vez un fermoso saxofón que ía visitar ós seus curmáns, os sete bemoles: DO b, RE b, MI b, FA b, SOL b, LA b e SI b. Cando ía de camiño polo pentagrama, atopouse co malvado Desafine que lle dixo:

-Para chegar pronto á casa dos teus curmáns, será mellor que fagas un silencio e tomes folgos e así chegarás antes.

Saxofón, que era un instrumento moi bo, fíxolle caso. Mentres, Desafine, tomou un atallo e

 Continua

A FAMILIA MARTINEZ DERROTADA

A FAMILIA MARTINEZ DERROTADA

(2º premio na categoría C –participantes ata 11 anos-. Ano 2008)

Érase unha vez unha familia de sete membros á que lle gustaba moito o circo. Un día chegou á súa cidade un famoso espectáculo. Na casa, todos moi contentos, decidiron ir velo. Tan pronto chegaron, xa participaron nun concurso. O premio era un enorme moneco.

Todos na familia estaban seguros de poder gañar, ata que viron chegar ós seus veciños da familia Martínez, que sempre gañaban todo. Os compoñentes da familia Montoya asustáronse e pensaron:

 Continua

ANTÓN E MARIÑA

ANTÓN E MARIÑA

(2º premio na categoría D –participantes ata 11 anos-. Ano 2000)

Había unha vez un rapaz que vivía só. Os seus pais faleceran nun accidente de avión. O neno non tiña ninguén máis de familia e vivía nunha casa, á beira do monte.

Un día saíu a dar unha volta. Non lle importou que empezaba a aparecer a néboa. Andando, pouco a pouco, adentrouse cada vez mais no monte. Cando mirou para atrás, xa non vía a súa casa e estaba rodeado por todos os lados de árbores. A néboa, agora moi pecha, non lle deixaba ver nada. O rapaz empezou a preocuparse. Facía frío e xa estaba anoitecendo. Intentou volver, pero seguía a penetrar máis no medio do monte. Pasaban as horas e o neno non conseguía chegar a súa casa.

Xa era de noite cando atopou unha cabana. Estaba indeciso, porque non sabía se entrar

 Continua

O GRANXEIRO DESESPERADO

O GRANXEIRO DESESPERADO

(2º premio na categoría C –participantes ata 11 anos-. Ano 2009)

O granxeiro Antón estaba desesperado porque unha das súas vacas, que se chamaba Elisa, tiña unha pata rota. A pobriña non podía correr, nin tan sequera andar, nin por suposto xogar, como facían as outras vacas e bois. Ela estaba sempre botada á sombra. Un día dixo o granxeiro Antón:

-¡Xa sei, chamarei ao veterinario o luns!

 Continua

XABIER NA LÚA

XABIER NA LÚA

(1º premio na categoría D -participantes ata 11 anos-. Ano 2004)

Xabier era un neno de 9 anos. A súa mestra sempre lle dicía: “Xabier, sempre estás na lúa”. Pero el non lle facía caso.

Un día Xabier foi á escola e, coma de costume, a mestra díxolle que estaba na lúa. Pero esta vez pasou algo que ninguén esperaba, porque Xabier desapareceu.

Ó cabo dunha hora apareceu na Lúa. Alí todo era moi estraño. O chan era branco como a neve e había cráteres por todas partes. Incluso Xabier vestía coma os astronautas que saían na tele.

Investigou durante tres días ata atopar unha nave. Era xigantesca e tiña dez asentos e

 Continua

OCORREU NO XURÉS

OCORREU NO XURÉS

(2º premio na categoría B -participantes de 16 a 19 anos-. Ano 1999)

Non, señor, eu non son así; a miña vida sempre foi normal, non estou tolo. Nada sucedeu como abofé que a vostede lle relataron para facerme dano e se mo permite contareille os feitos como en realidade aconteceron.

Decidira con Antía pasar quince días nalgunha aldea que estivese metida no corazón da serra. Á miña irmá enfeitizáballe a idea de percorrer ese paraíso natural onde os visitantes, guiados polos aldeáns máis avezados, poden pasear por ladeiras fermosísimas, cantar ó unísono coas augas dos máis cristalinos regatos, sentir como a herba e as flores medran libremente, tocar case coas mans ó alza-los brazos o ceo azul e ó poñerse o sol para darlle paso á engaiolante lúa, deixarse atrapar por ela e xogar rebuldeiros entre os seus brazos meigos.

Ó mirar para os pequechos da aldea, lembrabámo-la nosa infancia, tan chea de vida e

 Continua

OS CARACOIS

OS CARACOIS

(1º premio na categoría C -participantes de 12 a 15 anos-. Ano 2004)

¡Crach!, levantei o pé a modiño; debaixo vin uns anaquiños de cuncha miúdos e unha masa líquida que pingaba do meu zapato; no chan, unha masa viscosa e no extremo dous corniños de xelatina que se movían desesperadamente. Acababa de me converter nun asasino de caracois. Sentinme culpable, fíxoseme un nó no bandullo e sentín unhas ganas moi grandes de mexar. Dende aquela, a imaxe do caracoliño desfeito e convertido en xelatina non me abandona; teño pesadelos de noite con moita frecuencia. Soño que son un asasino en serie de caracois, un Jack “O Destripador” de bebés caracois. Rebusco baixo as pedras das paredes dos lameiros, doulle voltas ás follas das verzas, furgo cos pés entre as follas dos carballos e cando atopo un caracoliño, poño un sorriso sinistro e agarro a cuncha con dous dedos, colócoo no chan e logo ¡crach!, esmágoo co

 Continua

ANTES NUNHA BOLSA, AGORA NO CORAZÓN

ANTES NUNHA BOLSA, AGORA NO CORAZÓN

(2º premio na categoría C -participantes de 12 a 15 anos-. Ano 2001)

Xenxo estaba moi nervioso. Montara no autobús e fora dereito ós últimos asentos. Acomodárase alí e colocara ó seu lado a bolsa azul escura que o acompañara durante todo o camiño.

Tremíanlle as mans e tiña a sensación de que o estaban axexando tódolos pasaxeiros.

Cada vez achegaba máis esa bolsa estraña ós seus xeonllos. ¡Deus, cómo fedía aquilo! Agora as persoas si que se fixaban nel e na bolsa, non antes.

Ó fin, Xenxo, baixou do autobús, pero cando chegou á beirarrúa deuse conta de que esquecera a mochila. ¡Non podía ser! ¿Por que lle pasaban sempre esas cousas a el e non a outro! No momento, botou a correr, pero logo se deu contada de que era inútil; o

 Continua

UNS LENTES FORA DO COMÚN

UNS LENTES FORA DO COMÚN

(2º premio na categoría C -participantes de 12 a 15 anos-. Ano 1997)

Era un día coma outro calquera, ou mellor dito, iso era o que eu pensaba, xa que máis tarde decataríame de que non estaba no certo.

Era un fermoso sábado de primavera. Erguinme cedo. O primeiro que fixen foi asoma-la cabeza pola fiestra para contempla-lo novo día. Logo tomei un baño para refresca-las ideas e por último, baixei a almorzar.

Coma sempre, non había ninguén en pé na casa a esa hora e por ese motivo tiven que

 Continua

OS CATRO PAPIROS

OS CATRO PAPIROS

(1º premio na categoría B –participantes de 12 a 16 anos-. Ano 2009)

O Reencontro

- Pater, ¿cando zarpamos? – dixo Héctor, un dos nenos.
- Cando chegue o capitán – respondeu o pai do neno.
Catro nenos e un adulto atopábanse no porto da cidade de Massilia. Os nenos chamábanse Héctor Sinita, Caio Suetonio Mela, Diana Catula e Livia Xulia.
Héctor era galo. Vivía en Massilia desde que nacera, fai doce anos. Coñeceu ós seus amigos nunhas vacacións en Hispania. Era alto e moreno. A súa nai abandonouno para facerse vestal.
Caio era romano. Facía dous anos, a súa familia tívose que trasladar a Hispania por motivos políticos, xa que o seu pai era adicto á República. Alí coñeceu ós seus amigos. Era alto, algo gordecho e moreno.
Diana era de Roma. Pertencía a unha familia patricia que vivía

 Continua

AQUELAS VACACIÓNS

AQUELAS VACACIÓNS

(1º premio na categoría C –12 a 15 anos-. Ano 1997)

Eran as catro da tarde dun día espléndido do mes de Agosto. Francisco, Sandra, Emilio e Silvia, catro nenos de catorce anos, atopábanse xuntos na terraza da casa dos pais de Emilio, que era fillo do dono da ferretería de San Xusto, un pobo pequeno e moi bonito do litoral galego, mentres os seus pais, que acostumaban a reunirse despois de xantar, tomaban o café dentro da casa.

Francisco, que era fillo dun médico de Madrid que viña veranear ó pobo tódolos anos, era un neno moi intelixente, decidido e emprendedor, sendo considerado polos outros como o seu xefe, dixo:

- ¡Estou mais aburrido! ¿Qué podemos facer mentres os nosos pais charlan? ¡Porque xa sabedes que cando se xuntan a conversa dura un rato largo!

- A min agora non se me ocorre nada – respondeu Emilio - ¡Haber que din as rapazas!

 Continua

SARA, LUCÍA E O PLATO MÁXICO

SARA, LUCÍA E O PLATO MÁXICO

(2º premio na categoría D -participantes ata 9 anos- Ano 2010)

Había unha vez unha nena chamada Lucía e outra Sara. Sara era máis valente que Lucía. Un día, Sara díxolle aos seus avós que se foran do pobo dar un paseo e os avós fixéronlle caso. Ela colleu un plato e sen querer rompeuno.

A Lucía e á súa amiga ocorréuselles un plan. Pegar o plato con pegamento. Ao chegar os

 Continua

LUCÍA E O CAN DA MÚSICA

LUCÍA E O CAN DA MÚSICA

(1º premio na categoría D -participantes ata 9 anos- Ano 2010)

Lucía era unha nena. Ó saír do colexio, viu un can que estaba xunto a un músico que tocaba a guitarra. Ela pediulle á súa nai que lle comprara un can. Ela só quería ter un cachorro. A nai deullo. Despois no colexio déronlle música e ela acordouse do home que

 Continua

O ESTRAÑO SUCESO

O ESTRAÑO SUCESO

(2º premio na categoría C –participantes de 10 a 13 anos-. Ano 2010)

Aquela mañá espertei cedo, máis cedo do normal, xa que estaba de aniversario. A noite anterior non podía durmir pensando no día tan especial que me estaba esperando, tan só separado por unhas poucas horas de sono.

Cando me levantei, meus pais e miña irmá Carme estábanme esperando na cociña para almorzar, cun paquete enorme, e que eu non podía deixar de mirar, pero dixéronme que

 Continua

QUERIDA MICHELLE

QUERIDA MICHELLE

(1º premio na categoría B -participantes de 14 a 17 anos- Ano 2010).

Entrou na súa casa, coma un mércores calquera. Levaba unhas botas negras e grandes, coas puntas de aceiro. A súa roupa era escura e sinistra e, os seus pulsos estaban cubertos de pulseiras de todo tipo e levaba unha tatuaxe onde puña “Mordereiche O Pescozo” en inglés, cun puñal cravado nun corazón. Na súa cara xa non mostraba un sorriso como anos atrás; soamente un rostro máis pálido por segundos e unha bágoa pintada cun lápis de ollos, como non, negro.

-Ola, Michelle. Que tal no instituto? – preguntoulle o seu pai

Mirouno con indiferenza. Levaba un mandil vello e, pola súa vestimenta, adiviñou que non saíra da casa.

-Pois coma sempre... non pasou nada novo – dixo desganada, sentando na mesa e mirando a comida cun certo noxo

 Continua

15 DÍAS ANTES DA MORTE: 11 DÍAS CO MEU AMOR

15 DÍAS ANTES DA MORTE: 11 DÍAS CO MEU AMOR

(1º premio na categoría C –participantes de 10 a 13 anos-. Ano 2010)

So tiña 20 anos. Todo na miña vida ía normal. Non tiña ningún tipo de problema, bo, polo menos iso cría ata o día de hoxe. Fun a unha revisión do médico, coma calquera persoa. En principio eu non tiña nada. Estaba san. Pero polo visto aquel fóra o peor día da miña existencia. O médico díxome, nin máis nin menos, que me quedaban 15 días de vida. Detectara no meu organismo un virus irreversible e mortal.

Ese non sería un momento como calquera outro. O que sentía era que o mundo se acababa, polo menos para min. As grandes desgrazas son moitas, pero dende logo á morte era a única á que eu temía. Na miña mente non vía nada. Ao parecer o doutor

 Continua

AMELIA

AMELIA 

(2º premio na categoría A – participantes de 18 a 30 anos-.Ano 2010) 

Un día calquera quizais nos atopemos 
no raio máis cálido do sol 
ou nas entrañas do mar 
ou se cadra , por qué non, nas lapas do inferno. 

CAPÍTULO I 

O astro rei espertara do seu sono cunha furia abrasadora. As rúas desertas constituían a proba fidedigna de que nesta ocasión os do instituto de meteoroloxía non se trabucaran ó predicir temperaturas superiores ós corenta graos na zona das Rías Baixas. Reclinando a cadeira contra a parede, cavilaba en todas aquelas advertencias medio ambientais das que durante décadas fixeramos caso omiso. Entre tanto, a unión case matrimonial de persianas e contras fechadas parira unha

 Continua

O RELOXO MÁXICO.

O RELOXO MÁXICO.

(2º premio na categoría B -participantes de 14 a 17 anos- Ano 2010.

Ratiña de chocolate.

Estrelas que resplandecen nunha noite encantada. Luces apagadas, augas quedas, montañas silenciosas. Xente ao lonxe, que ri ,que chora, que quere vivir. A nosa historia comeza aquí.

Decateime un día ao espertar, todo cambiara, de repente, sen anticipalo ni prevelo todo volvera a nacer.

Chámome Lúa, Lúa Flores García. Nacín nunha noite de choiva nun pobo escondido da miña querida terra, GALICIA.

Sempre pensei que era coma as demais nenas, máis ou menos inqueda pero

 Continua

XIX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2010)
XIX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2010)

* Participantes premiados

CONTOS:

 Continua

O BARNIZ DO LUSCOFUSCO

O BARNIZ DO LUSCOFUSCO

(1º premio na categoría A –participantes de 18 a 30 anos-. Ano 2010)

Foi aquí. Onde a costa se presenta feiticeira e evocadora, e os chíos das gaivotas anticipan o retorno dos barcos.

O luscofusco xa barnizara cos seus tons o día, e o escumallo lambía a area con luxuria. As ondas do mar, acariñaban os cons, e abrazaban con pleitesía a cintura das gamelas. Foi aquí onde o coñecín.

Eran as sete da mañá. Os mariñeiros marchaban ó mar, co recendo do amencer na epiderme. Esa noite eu non fora quen de conciliar o sono. Decidira vencer o meu

 Continua

BEN RECIBIDO SEXA O BEN

BEN RECIBIDO SEXA O BEN

(1º premio na categoría A –participantes de 17 a 30 anos-. Ano 2009)

Fai moitos, moitísimos anos, (aínda nin sequera naceran os nosos avós); os animais sabían falar, e relacionábanse coas persoas.

Un bo día, ían dous cazadores camiñando pola Serra de Manzaneda, Xan e máis Antón, mentres discutían amistosamente sobre o ben que se recibía cando facías algo bo. Xan opinaba que o que facía ben, recibía ben, e Antón que aquel que facía ben recibía mal. E así seguiron todo o día cada un coa súa teima, ata que chegou a tardiña e cada un se foi

 Continua

XVIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2009)
XVIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2009)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XVII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2008)
XVII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2008)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XVI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2007)
XVI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2007)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2006)
XV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2006)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XIV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2005)
XIV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2005)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2004)
XIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2004)

* Participantes premiados

CONTOS:

 Continua

XII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2003)
XII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2003)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

XI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2002)
XI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2002)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

X CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2001)
X CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2001)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

A PERLA

A PERLA

(1º premio na categoría B -mozos de 16 a 19 anos-. Ano 2000)

“Atados a el, os dous cadáveres pregaban por obter rescate;
pregaban aínda estando mortos. Os berros dos mortos son
en verdade terribles. Hai que tratar de non oílos”.
(Philip K. Dick “Sivainvi”)

Amañece. O mar ten a cor borrallenta da mera húmida e mesta que se vai retirando pouco a pouco, ferida polas raiolas difusas do sol aínda pálido. A marea está baixa e o mar, no seu devalo, foi sementando restos por entre as pobres chalupas dos pescadores: feixes de argazos, cunchas, o esqueleto fráxil dunha gaivota morta. Polas rochas, picudas e negras, baixan xa as mariscadoras con tinallas de greba e queipos de

 Continua

IX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2000)
IX CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 2000)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

VIDA E FORTUNA DE ARSENIO FONTES

VIDA E FORTUNA DE ARSENIO FONTES

(1º premio na categoría A –maiores de 19 anos-. Ano 1999)

Arsenio Fontes, que xa finou hai moitos anos, foi un home nado nesta parroquia de Riocaldo que, dende pequeno, axudou ó seu pai, que era enterrador. E posiblemente pola experiencia adquirida, o noso home tornouse nun mozo afouto e dedicouse a darlles terra ós corpos dos defuntos da nosa bisbarra. Tiña trinta anos e xa vos sabía máis ca ninguén por esta zona sobre os mortos. El podería dicirvos, previo pagamento dunha certa cantidade de diñeiro, canto tempo tardou en abandona-lo seu corpo a alma dun dos da vosa familia. Mesmo era coñecedor das almas en pena que habitaban no adro da igrexa e que poderían ser redimidas do seu pesar coas preganzas dos seus parentes. O demo do home sabía tanto que o señor crego, con quen compartía as noites de esmorga, resolveu ensinarlle unhas poucas letras para que puidese escribir un breve tratado no

 Continua

GÓLGOTA

GÓLGOTA

(1º premio na categoría B –mozos de 16 a 19 anos-. Ano 1999)


Tarde dun venres de Outono...

A fiestra é o centro do seu mundo nas longas noites de insomnio. Breogán, que endexamais viviu doutro modo, é incapaz de comprender a ausencia que rexe o seu universo, a súa vida, o seu pobo. Breogán é un nome cheo de raigame e significado para un corpo pasivo que pecha no seu interior unha mente distante. Breogán é un neno, un neno é un soño con brazos e pernas capaz de correr e apalpar, unha boca que debe berrar e sorrir sen recato, un neno son dous ollos que escintilan tras un prato de doces ou un bico dos pais. Se cadra Breogán non é un neno realmente, se cadra o noso mundo está a roubarlle ós nenos a inocencia.

Nai, a nai é unha desas mulleres silandeiras que se achegan ó cuarto do seu fillo no

 Continua

VIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1999)
VIII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1999)

* Participantes premiados

CONTOS:
 Continua

SONIA E OS SEUS CONTOS

SONIA E OS SEUS CONTOS

(1º premio na categoría D –ata 11 anos-. Ano 1998)

Sonia vivía preto do meu pobo. Cando todas íamos a xogar pasabamos pola súa casa e diciámoslle se quería vir connosco, pero ela case nunca viña, porque andaba sempre moi aqueloutrada coas súas historias e contos, que escribía día tras día nuns papeis.

Todas comentabamos que Sonia parecía parva, porque non viña a xogar. Un día cando

 Continua

MORNOS RECORDOS

MORNOS RECORDOS

(1º premio na categoría C -12 a 15 anos- Ano 1998)

O maior recordo que gardo no meu peto das lembranzas, procede de aqueles días mornos de Primavera cando meu avó Serafín me levara á estación do tren. Ninguén coñecía esa faceta súa; todos, incluso os fillos, crían que os anos convertérano nun home serio que non gustaba de falar, mais eu sabía que iso non era verdade.

Os trens, cos seus vagóns antigos e o seu incesante ir e vir dun lado para outro, espertaban o neno que se agachaba escondido dentro do corpo de meu avó. Cando

 Continua

VII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1998)
VII CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1998)

* Participantes premiados

CONTOS:

 Continua

LEMBRANZAS DE MIN

LEMBRANZAS DE MIN

(1º premio na categoría B -16 a 19 anos-. Ano 1997)

Era un cacho pequeno de terra dentro dun planeta aínda recén creado. Era coma un carro ollando cara o ceo. O carro tiña catro estadullos: un en Ribadeo, outro en Camariñas, o terceiro na Gudiña e o último na Guarda. Tiña tamén unha roda en Ortegal e a outra en Calvos de Randín.

Remataba Deus de face-lo Mundo e atopábase moi canso de tanto traballar en tan poucos días. De súpeto, tódolos cumes repuxéronse rabiosos contra El por non lles ter posto pernas para camiñar e abriron as súas bocas para trousar ríos ardentes de vermellas augas, que baixaron adoecidas polas ladeiras.

Díxolles Deus, farto de aquelas bravatas:

 Continua

VIAXE Ó PAÍS DOS SOÑOS

VIAXE Ó PAÍS DOS SOÑOS

(1º premio na categoría D –ata 11 anos-. Ano 1997)

En Nuncaleo o concello mandara construír unha biblioteca. Pero como se non a houbese, pois ninguén acudía a ela.

Unha noite de verán os personaxes dos libros decidiron saír para facer unha xuntanza con carácter de urxencia. Había moita xente, uns moi famosos -Peter Pan, Brancaneves, Carapuchiña Vermella e o lobo, etc...-, outros non tanto -Matilda, o tío Popof, etc...-. Na reunión tratouse o tema de como facer que a xente fose ler á biblioteca.

-Se se puidera poñer un imán- dicían os tres porquiños.

 Continua

VI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1997)
VI CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1997)

* Participantes premiados:

CONTOS:
 Continua

ÁGUEDA, A RAPAZA QUE QUIXO MEDRAR APURADAMENTE

ÁGUEDA, A RAPAZA QUE QUIXO MEDRAR APURADAMENTE

(1º Premio na categoría B –participantes de 13 a 15 anos-. 1996)

-Uxía tes visita.

A voz da miña nai resoaba coma tronos no meu cuarto. Eu, que me atopaba lendo unha entretida novela, calcei as zapatillas e con toda a vagancia posible, amolada, baixei as escaleiras para ir ó salón onde alguén me agardaba. ¿Quen podería ser? Fose quen fose, desfaríame pronto del e seguiría a ler esa obra tan interesante que agora acababa de deixar encol do leito. Cando abrín a porta vin á Águeda, como sempre fochicando en tódolos caixóns que alí había. ¡Como non o imaxinara!

Águeda era unha rapaza que a tódalas horas estaba na miña casa. ¡Adeus á lectura por hoxe, pensei, pois non vai ser doado quitarme de enriba esta lareta! Nese intre díxome:

 Continua

O PALETO

O PALETO

(1º premio na categoría C –ata 12 anos-. Ano 1996)

Eran as cinco da tarde. Na praza do pobo xunto á Casa do Concello, un velliño coa cara engurrada e o xesto cansado vía como ó seu lado a súa neta xogaba á comba. A apagada mirada do avó, iluminouse de súpeto e díxolle á nena:

-Patricia ¿ves aquel señor que vai cruzando a rúa?

-Si avó ¿quen é?

-Chámase don Pablo. Éche un gran cirurxián que agora vive en Madrid. ¿Queres que che

 Continua

V CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1996)
V CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1996)

* Participantes premiados:

CONTOS:

 Continua

FILLO DO MAR

FILLO DO MAR

(1º premio na categoría A -14 a 17 anos. Ano 1995)

Naquel verán do oitenta, viaxei coa miña familia a unha cidade da costa galega. Metéuselle na cabeza ós meus pais que o mellor sitio para veranear era España. A verdade é que foi un antollo da miña nai que en realidade o único que quería era ser o centro de atención das súas amigas no inverno daquel ano, tras visitar o país de moda. Meu pai preparou todo o necesario para que a viaxe saíse ben e prometeu reunirse pronto con nós. De tódalas formas, isto era moi normal nel xa que por cuestións de negocios case nunca estaba na casa.

Non son o típico fillo único. Obedezo ós meus pais, pero non polo meu gusto na maioría das veces. Son sumiso por natureza e nunca se me ocorrera reprocharlles nada, nin

 Continua

IV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1995)
IV CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1995)

* Participantes premiados:

CONTOS:
 Continua

MICIFÚ, O GATO NAMORADO DA LÚA
MICIFÚ, O GATO NAMORADO DA LÚA

(1º premio na categoría A -14 a 17 anos-. Ano 1994)

Introdución.

Moitas veces facémonos preguntas sobre fenómenos habituais como ¿por que cando chega a noite a cor desaparece e todo se volve escuro?, ¿que é unha estrela fugaz?, ¿de que é capaz o amor? ou ¿por que a lúa, tan redonda, mingua?

Todas esas preguntas teñen unha resposta nesta historia e a esta última xa vos vou responder agora, ¿ou é que non sabiades que cando a lúa semella un anaco de laranxa é porque chisca un ollo?

 Continua

UN DÍA NO RÍO.

UN DÍA NO RÍO.

(1º premio na categoría B -9 a 13 anos-. Ano 1994)

Unha tarde de xuño, a piques de rematarse os días de escola, Luís, un rapaz alto e miudiño e con moitas pecas na cara, dirixíase xunto con Quique, á casa dos seus amigos Xoán e Xulia, que eran irmáns. Quique, de mediana estatura e moi forte, xogaba moi ben ó fútbol; era dos mellores do equipo do colexio. Xoán e Xulia, bastante altos os dous, distinguíanse sen embargo en que mentres el era rubio e co pelo case ó cero, ela era morena e tiña o cabelo longo.

Cando se xuntaron os catro, foron xunto do vello Xeremías que tódolos días lles contaba

 Continua

III CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1994)
III CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1994)

* Participantes premiados:

CONTOS:
 Continua

Á HORA DE MORRER.

Á HORA DE MORRER.

(1º premio na categoría A -13 a 16 anos-. Ano 1993)

Alí, naquela fría cama do hospital, cun penetrante olor a menciña, estaba chorando levemente e só tiña quince anos.

Sentía que se lle escapaba a vida, que lle esvaraba entre os dedos das mans e que non a podía coller forte para non soltala. Todo estaba perdido e naquel momento arrepentiuse de non ter xogado ningún partido de fútbol no descampado, nin de non ter pasado unha

 Continua

II CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1993)
II CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (Ano 1993)

* Participantes premiados:

CONTOS:
 Continua

UN DÍA DE PESCA NO ENCORO DE CASTRELO DE MIÑO

UN DÍA DE PESCA NO ENCORO DE CASTRELO DE MIÑO

(1º Premio na categoría infantil. Ano 1992)

Púxenme tola de ledicia cando meu pai despois de cear díxome unha noite:

-Prepárate que mañá iremos de pesca.

A penas durmín, pois a min ademais de gustarme pescar, compráceme moito tamén estar todo un día ó contacto coa natureza.

Case era de noite cando nos erguemos do leito e collémo-la cesta da comida e os aparellos e metémolos no coche. Pregunteille a meu pai a onde iamos.

-A Castrelo- respondeu.

Sería sobre as oito cando chegamos. Baixando polo monte ata a postura de pesca que papá escollera, tivemos tempo aínda de escoita-los doces trinos do merlo, do pardal e do melodioso xílgaro. O merlo coa súa plumaxe moura e o seu peteiro amarelo non

 Continua

I CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (ANO 1992):
I CERTAME LITERARIO DE PIÑOR (ANO 1992):

* Participantes premiados:

-Categoría infantil de contos:
 Continua

O CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

O CERTAME LITERARIO DE PIÑOR

Este certame naceu no ano 1992 grazas ó interese que naquel intre puxemos uns cantos veciños de San Lourenzo de Piñor, que formabamos a xunta directiva dun colectivo modesto, pero moi sensibilizado coa dinamización educativa e cultural dos máis novos, ó obxecto de afastalos doutras liñas de desenvolvemento do ocio, evidentemente perigosas ou como mínimo, en indubidables posicións de risco. Por iso optamos por traer á localidade a música, o deporte, os xogos tradicionais, o Entroido e a literatura. Esta última potenciámola tanto dende a lectura, creando unha pequena biblioteca pública; como dende a creación, ideando e promovendo o certame. De sobras sabiamos que dese xeito tamén estabamos a contribuír na tarefa colectiva de facer cada día máis grande o noso idioma.

Agora, vinte anos despois, algúns seguimos coa mesma ilusión do primeiro día, aínda que dos que xa non están, hai que aclarar que varios o fixeron por razóns da idade, outros por motivos de traballo ou residencia e outros porque o destino cruel quixo que nos

 Continua

 

 

 

 
Musica

Copyright ©2003-2007 IBERSERVERS - Bienvenida -
Aviso Legal